Al vroeg
wakker, de vuilniswagen vindt het nodig om als het nog donker is al op het
strand de vuilnisbak leeg te komen maken. Toch nog maar even omdraaien tot het
licht is en we naar de wc moeten. Daarna ons plan voor vandaag maar maken. Op
de kaart hebben we al gezien dat er in het binnenland nog een meer ligt, met
een redelijke route eromheen. Aangezien we vandaag toch wat kilometers moeten
maken omdat de accu’s leeg zijn, maar eens die kant op. vanaf de camperplek
eerst richting Nafpaktos, daar even tanken en wat vlees en brood halen, en dan
richting Thermo, wat in de bergen bij het meer ligt. De route erheen is er weer
één! Al slingerend door de bergen, over een af en toe wel heel smal weggetje,
maar weer heel erg mooi.
Thermo lijkt een gezellig dorpje, met een leuk
dorpspleintje. Tijd voor wat te drinken. We zoeken een terrasje op, onder een
paar plantanen die er zo te zien al even staan, een stam van een meter doorsnee
bereik je niet zomaar met een slokje pokon.. We bestellen wat te drinken, en
vragen om het menu, om te bedenken of we ook nog wat gaan eten ja of nee. De
dames bediening spreken behalve yes en no en salad geen enkel woord engels, dus
we worden meegesleept de taverna in om te kijken wat de pot schaft. Beest aan
het spit, waarschijnlijk een geit, aan de kop te zien die in de vitrine ligt,
of een kip. Doe de geit maar dan, dan nog de keus uit gevulde paprika of
aubergine, de laatste ziet er ook prima uit. Nog een griekse salade erbij, en
wat friet wat bij de geit hoort, en de maaltijd is weer compleet. We hebben
heerlijk gegeten!
Daarna weer
verder, Thermo is nou niet echt een dorpje waar je makkelijk even illegaal een
nachtje kan doorbrengen. In het boekje van die duitsers hadden we een plekje
gezien aan dat meer. Daar maar naartoe via allerlei smalle kronkelweggetjes.
Net als je denkt dat het niet smaller kan, kom je in een dorpje waar het toch
nog wat smaller wordt. Zou hier nou ook nog een bus rijden? Via de
olijfboomgaard komen we uiteindelijk beneden aan het meer. De camperplek blijkt
een stuk verlaten strandparking tussen
wat rietpollen, en een vreselijke moeraslucht uit het meer. Hier gaan we dus
niet voor de lol staan! Via de andere kant van het meer, en Mesolongi rijden we
maar weer naar Kato Vasiliki, ons geitenstrandje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten