Woensdag 12 september

Na ons broodje te hebben opgehaald en ontbeten, eerst maar weer de rommel opruimen. Toilet legen, de afwas doen, zodat alles weer schoon en opgeruimd is als we vertrekken. Afhankelijk van het weer en hoe goed we kunnen doorrijden, willen we vannacht overnachten in Slovenië of in het noorden van Italië. Eerst rijden we een stuk langs de kust naar Makarska, daar willen we nog even boodschappen gaan doen om de voorraad weer aan te vullen. Als dat gebeurd is rijden we naar Zadvarje, om daar via een soort bergpas naar de snelweg te rijden, om de drukke kust  een beetje te ontwijken.  We hebben de weerberichten eens bekeken, en besloten dat we nog een paar dagen in Frankrijk willen gaan staan, tussen kroatië en Frankrijk is het knudde, dus maar doorrijden. We rijden de snelweg op, en blijven daar tot Zuta Lokva oprijden. Daar rijden we weer via een bergpas naar de kust toe en komen uit bij Senj. Het stuk snelweg is heel eentonig, ook qua landschap, vooral rotsig en lage struikjes, en af en toe wat dorpjes in de verte.. Bij Senj zijn we op zoek gegaan naar een klein restaurantje ofzo, om even wat te snacken ’s middags. Uiteindelijk werd het een wegrestaurantje, met een verrukkelijke kippengoulash voor Joline, en een mixgrill voor Erik. Iets anders dan een snack maar dat scheelt vanavond weer… Vanaf Senj zijn we doorgereden via Rijeka naar Rupa, op de grens met Slovenië. Daar begon het feest. Blijkbaar was de jacht op goedkope sigaretten geopend, er werd gevraagd wat we bij ons hadden. Nou meneer, 4,5  pakje. Die we ook hebben laten zien. Hij vond dat blijkbaar merkwaardig, dus erik mocht de bus opendoen aan de zij en achterkant. Na nog 10x gevraagd te hebben waar we de sigaretten hadden, en hoeveel drank, geloofde hij ons blijkbaar dat het maar 4,5 pakje was, en een paar flessen wijn, en konden we doorrijden. Het stukje slovenië was op zich wel mooi, heel erg groen. En duurde gelukkig maar 30 km, want het regende er. Bah! Snel maar doorrijden naar de grens met Italië. we verwachtten eigenlijk dat het daar ook wel weer zo gezellig zou kunnen zijn, maar dat viel heel erg mee.. er was nog te zien waar ooit de grenspost Kozina was, maar dat was alles. Hoera, we zijn weer in de beschaafde wereld.  Helaas regende het nog steeds, en we waren het zat. Het camperboek maar weer gepakt, en iets voorbij Trieste landinwaarts een camperplek gevonden, in Gradisca d’Isonzo. Op een parking in het dorp. Het dorp hebben we maar gelaten voor wat het was, de regen kwam met bakken uit de lucht. Even buiten staan roken onder de plu wordt gelijk afgestraft met een paar zeiknatte slippers, het water staat enkelhoog. Dus maar lekker naar bed, en nog even lezen. Helaas koelt het door die regen vreselijk af, en we liggen te verrekken van de kou onder ons lakentje.. midden in de nacht maar even een tshirt en broek pakken en verder slapen.