’s morgens
snel even een paar tosti’s gebakken als ontbijt en dan weer de auto in. Het
plan voor vandaag is om in kroatië uit te komen, en wel zo hoog mogelijk. Vanaf
Barbullush rijden we via Shköder naar Muriqan, op de grens met Montenegro. Als
we daar staan te wachten krijgen we een telefoontje van Martijn, we zijn oom en
tante geworden van Elin OliviaWilhelmina! Met papa, mama, en de kleine Elin is
gelukkig alles goed. Alleen moet ze nog even wachten voor ze haar oom en tante
te zien krijgt! Na een half uurtje wachten zijn we ook deze grens gepasseerd,
en kunnen we onze weg vervolgen naar Kroatië. Vanaf Muriqan rijden we richting
Ulcinj met als plan daar de doorgaande weg langs de kust te volgen. Helaas
staat de weg niet echt lekker aangegeven, en hebben we dus ergens een afslag
gemist. Balen, want we eindigen midden in een vreselijk touristische stad.
Nadat we even
hebben rondgereden, vinden we de weg die we moeten hebben, vanaf Ulcinj , via
Bar, Budva, Tivat, hier met het bootje over naar Kamenari, dan door via Herceg
Novi naar Igalo, waar de grens met Kroatië is. Na ook hier weer even te hebben
gewacht, uitleg waarwe vandaan zijn gekomen en waar we naar toe gaan, mogen we
doorrijden. Montenegro zijn we uit, nu Kroatië nog in. Dat duurt ietsje langer,
maar al met al mogen we zeker niet mopperen.
Vanaf Igalo
rijden we langs de kust naar het noorden. De kust is hier heel erg mooi, maar
echt vreselijk toeristisch en heel erg druk! Heel veel mooie baaitjes waar je
helaas absoluut niet met de auto kan komen, en de grotere baaien met dorpjes en
1000 bordjes langs de weg in 4 talen wat er wel niet voor geweldige hotels/restaurants/campings
en weet ik wat nog meer er te vinden zijn. We rijden door, het is nog redelijk
vroeg in de middag, en we willen in elk geval het zuidelijk deel van Kroatië
uit zijn, aangezien we nog ongeveer 10-15 km door Bosnië moeten, en we niet weten
wat we daar aan de grens kunnen verwachten. Het is een heel rare gewaarwording
om vlak bij die grens Sarajevo op de borden te zien staan, aangezien het enige
waar je die stad van kent, de oorlog op de balkan is, en nu rijden we er maar
zo’n 200 km vandaan. De grensovergangen daar stellen helemaal niks voor: de
bosniërs controleren alleen de kroaten, de kroaten alleen de bosniërs. De rest
kan zo doorrijden.. Dat doen we dan ook , en we rijden via Opuzen tot vlak na
Gradac langs de kust door. Daar vinden we
een camping voor een nachtje, met een strandje waar we eerst eens lekker in het
water duiken, even lekker opfrissen! Daarna de bbq maar aan om wat te eten te
maken. We hadden nog bufferworstjes uit Griekenland meegenomen, die maar eens
proberen. Helaas toch weer de fout gemaakt om rode worstjes mee te nemen, die
net als vorig jaar niet te eten waren.. heel erg muffe smaak, waarschijnlijk
fenegriek. Bah…… gelukkig hebben we nog wel wat andere dingen om bij ons
broodje op te peuzelen. ’s Avonds staan we nog even met een paar Nederlanders
te kletsen, die willen met de caravan naar een stadje, maar vragen zich af of
daar een camping in de buurt is, helaas kunnen onze camperboeken hen ook niet
verder helpen. De eigenaar van de camping komt nog even langs of we brood
willen bestellen, dat slaan we niet af. Dan wordt het tijd om te gaan slapen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten